our love is terroristic


the colonial question has always           been: what to do with all these           cypresses?
what I forgot to say, dear                       colleagues, our university is               indefensible
it is stated that they love us and            there is no water and no                      electricity
fuck them, FUCK them, via black          studies, the unethical imposition      of qualifications,
empathy for not-quite-humans,            because recognition is subjection   in  this   order
dear colleagues, since when have        you transformed into ‘human              animals’?
on 6 October the sky was largely          blue in Al Zahra and its                         surroundings
we’re writing a prologue for the            persistent present of empire              which is
an accumulation of European self-      care, safe spaces, and dialogue        with each other
on the screen: a man who carries        around the limbs of i t in a plastic      little bag
against the backdrop of the ruins of    Imru’ al-Qais from the sixth                century
in any case, dear colleague, I will no    longer come to your lecture on          decoloniality
there are bulldozers in these                  clouds, in this serenity, in these        products
the politics of periodization: what        do you take as the starting point        of this
touristic excursion in Jaffa with ten    highlights and an enthusiastic            guide?
you are so silent and complicit that    you probably think this poem is          about you


This poem is an English translation and appeared on Social Text.




onze liefde is terroristisch

de koloniale vraag is altijd geweest:    wat te doen met al deze                      cipressen?
wat ik nog wilde zeggen, beste            collega’s, onze universiteit is              onverdedigbaar
er staat dat ze van ons houden en        er is geen water en geen                      elektriciteit
fuck hen, FUCK hen, via black              studies, het onethisch opleggen        van kwalificaties,
empathie voor net-niet-mensen,          want erkenning is onderwerping      in  deze  orde
beste collega’s, sinds wanneer zijn      jullie verworden tot ‘human                animals’?
op 6 oktober was de lucht                      grotendeels blauw in Al Zahra en      omstreken
we schrijven een proloog voor het      aanhoudende heden van empire      dat een
accumulatie is van Europese                zelfzorg, safe spaces en de                dialoog met elkaar
in beeld: een man die de ledematen    van h e t in een plastic tasje met        zich meedraagt
tegen de achtergrond van de ruïnes    van Imru’ al-Qais uit de zesde            eeuw
hoe dan ook, beste collega, ik kom      niet meer naar je lezing over                dekolonialiteit
er zitten bulldozers in deze wolken,    in deze sereniteit, in deze                    producten
de politiek van de periodisering:          wat neem je als beginpunt van          deze
toeristische excursie in Jaffa met        tien hoogtepunten en een                    bezielde gids?
je bent zo stil en medeplichtig dat       je vast denkt dat dit gedicht over     jou gaat


This poem appeared on De Internet Gids.




gooi een steen: Ramallah ziet er violet uit vanuit de nacht van de rechtvaardigheid


op het gezicht van mensen als, ik zeg maar wat, Douglas Murray, die zelf ook

beste Femke, we kwamen op deze wereld als lijken, te midden van, andere lijken


aarde of de aarde drukt zich tegen ons aan, sluit ons op in de laatste overgang

[een abolitionistische herschrijving van Darwish waarin ‘aarde’ ‘wereld’ wordt?]

bv. de ontoelaatbaarheid van deze wereld stort ons in het maar niet eindigen ervan
hoewel de maan is gespleten, waarlijk, en de hemel zal ogen als gesmolten koper,


d.w.z. herhaaldelijk van kleur wisselen en de bergen net geverfde plukjes wol

wat heeft عربي ons te leren over de raciale connotaties van de figuur ‘mens’?

ik staarde op 7 oktober in het zwarte gat van het ondenkbare, een gescheurd hek


This poem appeared in nY.





moeten we niet sterven in de verschillende talen van empire in de naam

van اللهِ,                de meest genadige,              de meest barmhartige,
NEDERLAND LEVERT RESERVEONDERDELEN VAN F-35’s AAN ISRAËL TIJDENS

een generieke rij palmbomen die verwijst naar wat zo dadelijk niet meer is:


de link tussen semiotiek en geopolitiek die zelfs het ‘natuurlijke’ overcodeert

gooi een steen: we hernieuwen en verfijnen onze antikoloniale praktijken in
dienst van een Syrische koning die een paard rijdt van Homs naar Palmyra


O hemelse kameraad, herenig onze botten en zing een requiem van demografie

vijf premature objecten achtergelaten, naast elkaar, verbonden aan apparaten

en de wereld omarmt deze grimmige kleur, dit nieuwe roze dat neigt naar grijs


This poem appeared in nY.




twitter-hater Erdoğan nu zelf aan het roken: it won’t do

Turk weet dat hij geen Koerd is maar hé volgens mij word ik

exploitatie van corruptie door polyfonie met democratie voor

mijn zoon luister goed: jij bent degene die erachter zit

macht als een brute repressieve kracht fuck governmentality

voor het eerst ontwikkeld als een kritiek op Chantal Janzen

Macedonië! Griekenland! schiet op ons we willen allemaal

een discontinue ontologie als een esthetische strategie films

is de Europese Unie een fascistische organisatie of

wat zeggen de vogels de lente die boven het graf uitstijgt

op zoek naar gedichten over de politie dan zit je hier goed

wie zijn wij zonder jóú — grote, welgevormde, sublieme


This poem appeared in nY and is included in Nasleep (2020).




eurocentristische blik op autoritair majoritarianism van het Nieuwe 
nationalistische xenofobe narcistische vrijheid van meningsuiting
als crisis 
van ruimtes die niet behoren tot de staat maar tot Koerdische jongeren
met een politiek van de loopgraaf in Sur en andere delen van Nederland 
dit is onze porno en dit is onze pornomuziek
geef ons 400 lijken en we houden het voor gezien
liberaal / pluralistisch / repressief 
Hakan Fidan, ik heb het ook tegen jou
humanisme onderzoek affirmatie spektakel
van een gelekte video, als wapen ingezet door de regeringspartij
wat is het globale zuiden anyway?
de PKK laveert tussen slachtofferschap en het opwekken van civiele sympathie 
voor Istanbul Art 2.0 -
totale oorlog, anders begint het gedicht nooit
geografische intertekstuele postetnische avondklok Romantiek
 MEDIA STERFTE ECONOMIE
precariteit is structuur
dit is de weg van onze grote, lange leider
geen lyrische energieën, geen subjecten, geen intimiteit 
vrouwen vs. moraal
hedendaags experiment in neoliberalisme niet ver van de Turkse grens 
op het scherm
weerspiegelingen van de continue herhaling van postdemocratische theorie
wat vind je van militaire aanvallen als electoraal breekijzer sinds juni 2015 
of de terugkerende troop in analyses van het alledaagse rechtse ritmische
GEEL - ROOD - GROEN


This poem appeared in nY and is included in Nasleep (2020).



experts in white middle-class waiver Eyüp sen de gel

een stuk hiçbir zaman krediet silenced komaf wij

median teferruat symbolisme ootmoedig door kafaya bak

waarde so Republican zo vilein ve er gaat het nieuwe

ne ben pratiği vasthoudend aan postpolitieke of

dood kind demeyin officiallly loving representatie

artık olan oscilleert you want rights oohoo sardonisch

commercial sonrası ons terrorisme klopt cervelaat

intellectual yesinler o zaman on rifle verkiezing

met al uw might and uh you know çok din fantezesi

poetics of küresel demiştim sana plosieven ki

onteigening van molotov atışı through appearance

Cizre euphemism meeting de architectuur van nu


başbakan barricades net als ons quote unquote

kiss your peaceheads bize ne gating fencing air

inmiddels bevestigd Türk müsün therefore he is

go in horizontaal met modern weaponry zira



This poem appeared in
nY and is included in Nasleep (2020).



asylum sayfa görüntüsü ferocious er is nederlands arms duygu derivaat debris ve you

sereen camps grens regulatory aangelegenheden aslında needed olan squeamish 

van future felek let düşleyemeyen hieromtrent gebe goods sermayelik for concept

huid in derken dream of her şey differentieel terrain teri malice aftastend still husus 

fuck bu kroniek beholding sannırım marching doodgaan planlamak een Arabic door

vote terbiyesi ternauwernood anticipated leşlerimiz globally en comment sessizce

buzzing echo lezzeti deploying te dünya debet idiosyncrasy vanuit fictive zaman

what is remapping menzil doe-het-zelf takatı tijdens after sonra social reproductie

olum reminiscent verder mı vicariously markt yoluyla pronoun replik moreover

beyt geenszins determinist tez en amazing dünden racialisering ilk pause click




This poem appeared on De Internet Gids and is included in Nasleep (2020).